NAÇAR

İnsanların kaderlerini şekillendiren yapmış olduğu tercihlerdir. Yapılan tercihlerin doğruluk veyahut haklılık oranını herkese gösterecek olan ise zamandır.

Zaman içerisinde gerçekleşen her türlü eylem bir bedele mahkûmdur. Bedeller kimi zaman insanın faydasına kimi zamanda zararına olur. Bedel ödemek bizlerin çoğu kez kötü anlamda kullandığı bir ifade olsa da kimi zaman bizleri güzel kapılara sevk eden tanımlamadır.

Kış yaşanmasa baharın bir önemi olamazdı. Hemen hemen herkesin zihinsel faaliyetleri farklı şekilde açığa çıkar. Bedeller ve tercihlerin doğruluk oranlarını her ne kadar bizlere zaman gösterecek olsa da yorumlamalar yine bizlere kalmaktadır.

Toplumun doğruları ile gerçek doğrular her zaman örtüşmez. Ancak baskıları hesap edecek olursak bizler çoğu kez kendi doğrularımızı değil toplumun doğrularını esas alırız. O an için gerekeni yapan bir kişiye toplum inanılmaz baskılar kuruyor olsa da gereklilik arz eden durumun gerçekleşmesini kesinlikle yanlış olarak değerlendirildiği argümanlar hatalı olacaktır.

Zaman herkese neyin ne olduğunu acımasızca gösterecektir. Herkes tercihlerinin bedelini öderken zaman bizlerin tanıklık etmesine vesile olur. Elbette ki toplumun doğruları nezdinde yorumlamalar yine bizlere kalacaktır.

 Fyodor Dostoyevski’in anlatımı olduğu iddia edilen bir anlatıyı sizlere bu noktada sunmak istiyorum. Sunulacak olan anlatı olaylara nereden baktığınızla akışın ve sonuçların ne kadar değiştiğinin en güzel anlatılarından birisidir. Bulunduğunuz taraftan tutunda bakmış olduğunuz pencereden zihninizde ortaya çıkartan düşüncenize kadar hemen hemen her şey haklılık oranını değiştirecektir. “Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylanı yakalayıp yemesi sizi mutlu ederdi. Aynı hikâyeyi ceylanı takip ederek başlasaydınız ve ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu ceylanın bir aslan tarafından yenmesi sizde bir öfke uyandırırdı. Yani başlangıç noktasını farklı seçersen aynı olay kişide iki farklı yargı oluşturabilir.

Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu hangi hikâyeyi ne kadar süreyle ve hangi bakış açısıyla takip ettiğine bağlıdır.”