ÇÖZÜMÜ NEDİR?
Hemen hemen herkesin problem odaklı olduğu ilçemizde çözüm odaklı bireylerin farkına varmamız gerekir. Problemlerin ne olduğunu farklı varyasyonlarla yıllardır dile getiriyoruz. Peki, çözümlerinin ne olduğu kısmında aynı tutumda ilerleyebiliyor muyuz? Elbette hayır! Olumsuz eleştirilerin zirve yaptığı zihnimizde çözümlere geniş bir yer ayırmamız pekte olanaklı değil. O kadar negatif düşüncelere sahibiz ki bir süre sonra bu negatif durum alışkanlık haline geliyor. Alışkanlık haline gelen bu tutumumuz bizleri gerçeklerden de alıkoyuyor. Her şeyi olduğu gibi görmekten bizleri uzaklaştırıyor. Uzaklaştığımız gerçekliklerin farkında olmadan ‘’Ulan ben olsam memleketi şaha kaldırırdım.’’ gibi cümleler kuruyoruz. Zaten koltukları işgal edenler ‘’Ulan ben olsam neler yapardım.’’ Diyenler değiller mi?
Ben olsam her tarafa fabrikalar kurardım, gençlerin eğlenebileceği mekânlar açardım, bütün köylere modern bir yaşam sunardım, alt ve üst yapıları öyle bir planla kurardım ki ömür boyu alt ve üst yapıda problem çıkmazdı, asfalt olmayan yol, ağaç olmayan dağ bırakmazdım, herkesin ceplerini parayla doldururdum, Anka kuşunu kent meydanına getirirdim,Mars-Haymana arası yolları ücretsiz yapar, Haymana ile uzay arasındaki yollarda yer alan hız limitlerinin tamamını kaldırırdım.
Evet, bende farkındayım yazılanların çoğu imkânsız, kalanı da imkânsıza yakın. Nasıl olsa koltuk sahibi olmadığım için rahatlıkla sizlere sözler verebilirim. Koltuk sahibi olunca da eylemin söylemden ne kadar zor olduğunun farkına varırım. Konuşmanın kolay olduğunu ‘’Buyur kolaysa sen yap’’ dediklerinde ve senin de artık onları yapması gereken mercide bulunduğun an fark edersin.
Problemleri konuşmakla boğuşmuş olan bir topluluğa çözümümün ne olduğunu sorduğunuzda anlık duraksamaya başlarlar. Anlık duraksamanın ardından oradan buradan çözümler üretiliyor gibi olur ancak istenen çözümünün kendi söylediği hiçbir şeyin olmadığını çaresizce fark eder. İşte o çaresizlik bu ilçenin kaderidir. Bu ilçenin kaderi konuşmanın ne kadar kolay olduğunun farkında olmayıp herhangi bir koltuğa geçince sarsılan kişidir. Evet, bu ilçenin kaderi iş bilmez yöneticilerdir. Bu ilçenin kaderi problemlerden başka bir şey düşünememiş bir halkın içinden çıkıp, yetki verilince ne yapacağını bilemeyen yöneticilerdir. Bu ilçenin kaderi çözümü nedir diye soranı tersleyen zihniyettir. Bu ilçenin kaderi eşini, dostunu iyi yerlere yerleştirmeye çalışan, o işi yapamadığını bildiği halde koruyan kişidir. Evet, bu ilçenin kaderi kendi cebini doldurmak için mücadele edendir. Bu ilçenin kaderi şahsi menfaatlerini gözetendir.
Şimdi kaderi değiştirmek için bahsedilen karakterdeki şahısları değiştirmek gerekir diye düşünebilirsiniz. Bence değişmesi gereken o şahıslar değil bizlerin zihniyetidir. Bu yapıdaki yöneticiler bizlerin içinden çıktığına göre yarın bir gün onların yerine atayacağımız kişilerde bizim içimizden çıkacak ve bu ihtimaller hep yaşayacaktır. O halde yapılması gereken tek şey bizlerin zihniyetinin değişmesi, şahsi menfaatleri devre dışı bırakması, bizlerin problem değil çözüm odaklı olmasıdır…
Evet, sizlere soruyorum problemlerin çözümü nedir?
