ALKIŞI HAKETMEYENLER

Özellikle bizim gibi Ortadoğu ülkelerinde lider merkezli anlayış hüküm sürüyor. Liderlerin etrafında toplanan halk onların fanatikliğini yapma konusunda baya iyiler. Kendilerine ait hissettikleri bir liderin her türlü kararının arkasında duruyorlar. Bu gün elindeki bir nesneye siyah dese yarın beyaz her iki söyleminde de alkışı alıyor. Bu durum bi nevi takım taraftarlığı yapmaktır. Takımımız yensede yenilse de destekliyoruz. Rolleri birbirine karıştırma konusunda fazlasıyla iyiyiz. Bizlerin herhangi bir partiyle ya da lidere ömürlük sözleşme yapması gerekmiyor.
Oysa partilerin üzerinde bir anlayışa sahip olmamız gerekiyor. Bizim için görevi layıkıyla yerine getiren veya getiremeyen ayrımından başka ayrım olmamalıdır. Görevini yapamayan kendi can kardeşimiz dahi olsa desteklemek gelecek nesillerimize ihanettir. Her kim olursa olsun işini iyi yapmıyorsa karşısında durmamız gerekiyor. Eğerki bizler yapılan hatalara rağmen desteğe devam eder isek kendimize yakın gördüğümüz o liderlere veya anlayışlara zarar vermiş oluruz. Çünkü onlar Demekki doğru yoldayım veyahut ne yaparsam yapayım beni destekliyorlar gibi düşüncelere kapılabilirler.
Taraflı Alkış
İdarecilerin işini yapması sonucunda alkışlanmasını hiç bir zaman anlayamamışımdır. Bir başkan görevini yaptı diye neden alkışlanabilir? Bunun bir kaç izahı olabilir; önceki başkanlar görevini eksik yaptığı için yeni başkanın hizmetleri muazzam görülüyor olabilir veya görevini yapan başkana olan özlemin yansıması olabilir ya da menfaatimiz olabilir. Sabah ekmek almaya gittiğimizde bizlere ekmek yaptığı için bir fırıncıyı alkışlıyor muyuz? Yolda yürürken yerleri süpüren çöpçüyü görünce alkışlar eşliğinde sloganlar atıyor muyuz?  Elbette bunları yapmıyoruz çünkü onların görevi o olduğu için zaten yapmak zorundalar. Peki görevi hizmet etmek olan seçilmiş kişileri hizmet yaptığı için neden alkış yağmuruna tutuyoruz ?
Muhalif Halk
Eleştirinin kabul görülmediği toplumların gelişimi söz konusu değildir. Heleki halkının çoğunluğunun muhalif olmadığı halk asla refaha ulaşamaz. Eğer ki bizler gelişim istiyorsak sürekli eleştiriler yapmalı sürekli en iyiye ulaşmayı hedeflemeliyiz. Yapılan bir hizmeti geliştirmek istiyor isek onun daha iyi olabilirliği konusunda tartışmalar yapmalıyız. Bir başkana muhalif olan destek olandan daha değerlidir. Destek olanların kalitesi değil muhalif olanların kalitesi onu zirveye taşır. Çünkü muhalifin kalitesi başkanı daha iyi hizmetlere yönlendirecektir aksi halde koltuk sallantıdadır. Destekçilerin daha kaliteli olması durumunda ise zamanla hizmet yerini rehavete bırakacak, ilerleme durağanlaşacaktır. Çünkü garantiye alınan her şey gelişimi duraklatır. Diken üstünde olmak daha iyidir. Halkın muhalif konumda olması başkanları daima çalışmaya sevk edecektir. Herhangi bir bölgede %60’ın üzerinde oy garantisi olan bir başkan belli bir süreden sonra katkı veremez. Çünkü hiçbir şey yapmasa dahi kazanacağı gerçeği onu zamanla çalışmamaya itecektir. Bizlerin genellikle muhalif konumda yer alması memleketimiz adına daha doğru olacaktır. Elbette buradaki kastımız yapılan hizmetleri yok saymak değil, hizmetlerin daha iyi sevilere çıkmasının hayalini kurmaktır.
Görevini yapanlar alkışı haketmeyenler kategorisinde yer almalıdırlar. Kimse görevini yaptığı için alkışı hak edemez. Alkışı hak edenler görevlerini yerine getiremeyenlere sabır edenlerdir. Gelecek hizmetlerin hayalini kuranlardır. Daha iyi bir yaşama sahip olmanın beklentisine girenlerdir. Gelecek kaygısı arasında yaşama tutunmaya çalışanlardır. Evet alkışı hak edenler ömürleri boyunca helal kazancın, doğru yaşamın sınırlarını zorlayanlardır.