COGİTO

Demokrasi esasen halkın kendi kaderini tayin etme durumudur. Genelin demokrasiye bakış açısına baktığımızda demokrasinin dünyanın en iyi yönetim şekli olduğunu söylerler ancak şahsımca bu söylem fazlasıyla hatalıdır. Demokrasi dünyanın ancak ve ancak en iyi ikinci yönetim şekli olabilir birincisi ise hala bulunamamıştır.
Yorgun Demokrasi
Herhangi bir köyde muhtarlık yarışı düşünelim. Adaylardan birisi köyün en kalabalık sülalesinden Ahmet Bey diğeri ise köye sonradan yerleşmiş olan küçük bir ailenin üyesi Mehmet Bey. Ahmet Bey’in köyün problemlerine yönelik herhangi bir vaadi bulunmayıp aday olmasının tek nedeni evvelden beridir kendi sülalesinde olan muhtarlığın devamını sağlamaktır. Mehmet Bey ise köyün su sorunlarını çözmek, kapalı köy okullarını açmak, gördüğü eğitimler esasındaki tecrübelerini köye aktarmak, harabe evleri onarmak, daha işlevsel tarım yapmak gibi proje ve vaatler sunmaktadır. Kalabalık sülalenin üyesi Ahmet Bey muhtemelen seçimi sandık kapatırcasına oy farkıyla kazanacaktır. Demokrasi gereği halkın çoğunluğunun oy verdiği Ahmet Bey köyün en yetkilisi olmuş aynı zamanda demokrasi yerini bulmuştur. Peki şimdi sizlere soruyorum kazanması gereken kişi çoğunluğun ikna olduğu Ahmet Bey mi yoksa köyü farklı bir seviyeye çıkarmayı hedefleyen Mehmet Bey mi?
Demek ki neymiş çoğunluğun seçmiş olduğu kişi doğru kişidir diye bir şey yokmuş. Dolayısıyla demokrasi en iyi yönetim şekli olamaz olsa olsa ikinci olur. Demokrasinin bilinçsiz halk tarafından uygulanıyor olması şahsımın tanımıyla yorgun demokrasiyi meydana getirmektedir. Yorgun demokrasi gelecek nesillerin haklarını gasp etmektir. Her ne kadar bulunduğunuz an fark edemiyor olsanız da ileride bu yorgun demokrasinin pişmanlığını yaşayacak ancak elinizden bir şey gelmeyecektir.
Cogito Ergo Sum
Maalesef coğrafyamızda yaşayan insanlarımızın çoğu kendi varlığının farkında değil. Yiyor, içiyor, nefes alıyor ama yaşamıyor. Kendi varlığının farkında olmadan, özgür düşüncelerini dışarılara haykırmadan yaşamak, yaşamak değildir. Sorgulanmamış bir yaşam yaşanmaya değmez. Aynı zamanda yaşanmamış bir hayatta sorgulanmaya değmez. Dolayısıyla düşünmek, akıl etmek, sorgulamak daha güzel bir yaşamın zorunlu gerekliliğidir. Bunlar doyma ile beslenmenin aynı şey olmadığının farkında olmak kadar basit şeylerdir aslında. Cogito ergo sum düşünüyorum öyleyse varım demektir. Hiç detaylarda boğulmaya gerek kalmadan sadece basit haliyle yazalım. Düşünen insan var demektir. Düşünemeyen insanın varlığından bahsetmemiz mümkün değildir. Doğru düşünemeyen, sorgulamayan, akıl etmek istemeyen, amaan bize ne kardeşim anlayışına sahip olan, bize dokunmayan yılan bin yaşasın argümanına sığınan insan maalesef gelecek nesillerin katilidir. Daha görmediği torununun torununu ve daha nicelerinin hayallerini gasp etmiştir. Irmağından dağlarına, çocuğundan yaşlısına, köyünden metropolüne kadar her karış noktasına sahip çıkmamız gereken bu topraklarda bizlerin yapmış olduğu en ufak hatalı tercihler gelecek yüzyılları yok etmeye yönelik teşebbüstür. Yere attığımız bir çöp, araya 40 adam koyarak işe aldırdığımız bir çocuğumuz, sınavlardan iyi not almak için kopya çektiğimiz derslerimiz, hatalarını bildiğimiz halde oy verdiğimiz siyasetçilerimiz, kusurlu sattığımız ürünlerimiz, eksik tarttığımız hileli mallarımız ve saymakla bitmeyecek nice şeyler…