“Eskiden Biz…”

Günümüzde gençlikten şikayetçi olmayan büyüğümüz yok denecek kadar az. Büyüklerimiz sürekli olarak kendi zamanlarında neler yaptıklarını, ancak bu gençlikte iş olmadığını söyler dururlar. Kendilerinin daha edepli, daha çalışkan hatta daha akıllı olduklarını iddia ederler. Yeşilçam dizileri izlememiş, atomu parçalamaya katkıda bulunmuş ve her durumda ne yapacağını bilen insanlar gibi anlatırlar kendilerini.
Her dönemin kendine özgü dinamikleri vardır. Bu nedenle, şimdiki gençleri beğenmeyenler, kendi gençliklerinde büyükleri tarafından aynı şekilde eleştirildiklerini unutmamalıdır. Her kuşak kendinden sonrakini garipser, çünkü değişen ve dönüşen dünyayı algılamakta en başarılı olanlar, o dönemde doğan kuşaklardır. Örneğin, akıllı telefonları şimdiki nesil daha iyi kullanır çünkü bu teknolojiyle doğmuşlardır. Teknolojik aletlerle büyümemiş ve yaşlılıklarında onlarla tanışmış kişiler, teknolojiyle doğan nesil kadar başarılı bir şekilde bu araçları kullanamayacaktır.
Her dönem, kendisine uygun nesiller yetiştirir. Önceki dönemin üyeleri, yenileri anlamakta zorluk çeker. Bu durum, dünya var olduğundan beri hep böyle olmuştur. Şimdi beğenilmeyen nesil, gelecekte beğenmeyen konumuna yerleşecektir. Bu gelenek, dünya varlığı süresince devam edecektir. Geçmişte gerektiği şekilde yaşayan büyüklerimizin, şimdiki gençlerin de gerektiği gibi yaşadığını kabul etmesi gerekiyor.
İlçemizdeki genç nüfusun azalmasında, iş koşullarının etkisi olduğu kadar baskıcı büyüklerin varlığı da önemli bir rol oynamaktadır. Sürekli olumsuz eleştirilerle karşılaşan gençler, çareyi evden uzaklaşmada buluyor. Evden uzaklaşan gençlerin birçoğu, kötü alışkanlıklar ediniyor. Bizim gençlerimizi kazanmamız gerekirken, onlar kötü alışkanlıklar edinerek geleceğimiz adına üzücü bir hale geliyorlar.
Kendi hayatımızla gençlerin hayatını karşılaştırmak yerine, günümüzün getirdikleriyle meşgul olmalıyız. İlçemizde, alkol, kumar ve sigaranın hemen hemen her lise öğrencisine kadar ulaşması, gerçekten kaygı verici bir durumdur. Hepimiz suçluluk bilinciyle başımızı ellerimizin arasına almalı ve çocuklarımızın geleceğini düşünmeliyiz. Büyüklerimiz hep şöyle der: "Eskiden biz…" Evet, eskiden siz büyüğünüzü görünce sigarayı atar, küfürlü konuşmaz, işletme sahibi ailenize söylerdi, sigara ya da alkol talep etmezdiniz. Peki, o zaman neden bugün, bu büyüklerimiz, gencecik çocuklarımıza sigara ve alkol satıyorlar? Hiçbir maddi gelir, bu çocukların sağlığından daha değerli değildir.
Hem ailelerimizin hem de esnaflarımızın daha dikkatli olması gerekiyor. Gençlerimizin kötü bağımlılıklardan uzaklaştırılması adına hem yasal hem de ailevi önlemler dikkatlice uygulanmalıdır. Körpecik çocukların elinde sigara ve alkolle sosyal medyada dolaşmalarına göz yummamalıyız. Alkolü, sigarayı ve kumarı özendiren bir sistemin var olduğunu kabul etmeli ve bu sistemden çocuklarımızı korumalıyız. "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın" anlayışının daima karşısında olmalıyız. Kendi çocuğumuza bulaşmamışsa bile, diğer çocukların bu tehlikelerden etkilenmesi de bizi ilgilendirir.
Gençlerimiz ve çocuklarımız için vakit geçirebilecekleri sosyal alanlar oluşturmak gerekiyor. İlçemizdeki geniş araziler, en verimli şekilde değerlendirilmelidir. Sosyal ve çok amaçlı tesislerin yanı sıra, üretim alanları açılmalı ve gençler bu alanlarda çalışmaya teşvik edilmelidir. Üretim alanları, gençleri kendi içinde oyalayarak, ilçe ekonomisine katkı da sağlayacaktır. İlçemizde doğada kendiliğinden yetişen alıç, kuşburnu ve böğürtlen gibi meyveler toplanıp satılabilir. Bu meyvelerin satışından elde edilen gelir, bizlere maddi kazanç sağlamaktan öte, güzel bir alışkanlık kazandıracaktır.
Hayvancılığın azaldığı günümüz Türkiye’sinde, gençlerimize gerekli araziler tahsis edilerek hem hayvan üretimi arttırılabilir hem de gençlerimize iş imkanı sağlanabilir. Haymana, eski dönemlerde hem tarım hem de hayvancılık merkeziydi. Ayrıca, ağaç dikme faaliyetlerine de gençlerimize daha fazla yer verilmeli. Ağaçları dışarıdan pahalıya almak yerine, kendi fidan tesisimizi kurarak gençlerimizi bu projelere dahil edebiliriz.
Günlerce fikir üretebiliriz, ancak eyleme geçmedikçe fikirlerin hiçbir önemi yoktur. "Eskiden biz…" ile başlayan cümlelerimizi geride bırakmalıyız. Şimdi "Şimdi biz" demeliyiz. Şimdi biz ne yapıyoruz? Gençlerimizi, bağımlılık ortamından alıp üretim ekonomisine kazandırıyoruz.