PARADA SAHTECİLİK SUÇU

 Değerli Haymana Gazetesi okurları hepinize iyi haftalar diliyorum. Sizlere bu haftaki yazımda “ Parada Sahtecilik Suçu “ konusunu anlatmış olacağım. Bununla ilgili tüm detayları bu yazımda bulabileceksiniz.
Parada sahtecilik suçu Türk Ceza Kanunu’nun 197. maddesinde düzenlenmiştir. Genel anlamda sahtecilikten kasıt, başkasını aldatmak için başvurulan her türlü hileli davranışları kapsamaktadır. Parada sahtecilik yani halk arasında “kalpazanlık”, insanlık tarihi boyunca paranın icadından bu yana işlenen bir suçtur. Kalpazanlık suçu yalnızca ülke içerisinde değil ülkeler arası da bir sorun haline geldiğinden ülkeler bu suça karşı tedbir almak zorunda kalmış ve ceza kanunlarında suç olarak yer vermiştir. Parada sahtecilik suçunda suçun oluşması için sahte parayı tedavüle koymak veya Parayı kullanmış olmanın bir önemi yoktur. Cezalandırılmak için sahte paranın sadece basılmış olması dahi yeterlidir. Çünkü sahte paranın sadece basılmış olmasının tehlikesi bile, tedavüldeki paraya olan güvenin sarsılması, cari ticari ve ekonomik hayatın zarar görmesine yeterlidir.
Parada sahtecilik suçunda korunan hukuki yarar “kamu güvenidir.” Para, devlet eliyle üretilerek kamu kullanımına sunulduğundan, orijinal ve gerçek olduğuna ilişkin toplumda bir itimat söz konudur. Bu nedenle devlet bu itimadın sarsılmaması adına elinden gelen tedbirleri alarak toplumdaki mevcut güveni korumaya çalışır. Suçun oluşması için herhangi bir zararın oluşması veya somut bir tehlikenin meydana gelmesi zorunlu değildir.
Sahte parayı ülkeye sokma; Bu suçta ülke sınırları içerisine sokulan paranın milli veya yabancı para olmasının suçun oluşumunda etkisi yoktur. Sahte paranın ülkeye yasal veya yasadışı olarak sokulması da bu suç bakımından fark etmeyecektir. Sahte parayı üreten ve ülkeye sokan kişilerinin farklı olması halinde her biri bu suçtan ayrı ayrı cezalandırılır. Sahte paranın tedavüle konma amacıyla yurda getirilmesi tamamlanmış suç olarak kabul edilir ve cezalandırılır. Sahte parayı nakletme; zaten sahte olarak üretiliş paranın bir yerden bir yere taşınmasıdır. Bu taşıma işlemi, bir şahsın sahte paraları üzerinde taşıması yoluyla veya bir araç yardımıyla taşınmasında suretiyle gerçekleşebilir. Sahte parayı muhafaza etme; paranın sahte olduğunun bilinmesine rağmen paranın saklanmaya çalışılmasıdır. Saklama eyleminin kısa veya uzun süreli yapılmış olmasının suçun oluşumunda bir önemi yoktur. Sahte paranın tedavüle konulması; sahte paranın günlük ekonomik hayatın içerisine sürülmesidir. Sahte paranın karşıdaki şahsa verilerek tedavüle sokulmaya çalışırken, karşıdaki kişinin paranın sahte olduğunu anlaması ve parayı kabul etmemesi suçu teşebbüs aşamasında bırakmaz. Suç yine de icra edilmiş sayılır.
Sahte parayı bilerek kabul eden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır. (TCK md.197/2). Başka birinin herhangi bir ilişki nedeniyle sahte para vermesi üzerine paranın sahte olduğunun bilinmesine rağmen kabul edilmesidir. Aksi takdirde paranın sahte olduğunu bilmeden paranın kabul edilmesi halinde bu suç oluşmaz. Sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı bu niteliğini bilerek tedavüle koyan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (TCK M.197/3) Parada sahtecilik suçunun takibi şikâyete bağlı değildir. Suç, savcılık tarafından re’sen soruşturulur ve kamu davası açılır.