TOPRAKTAN KOPUŞ

Tarımsal üretim, bir ülkenin ekonomik bağımsızlığı ve gıda güvenliğinin en temel yapı taşıdır. Ancak son yıllarda tarım giderlerinde meydana gelen afaki zamlardan sonra çiftçiler topraktan uzaklaşmakta, ekili alanlar daralmakta ve kırsaldan kentlere doğru ciddi bir nüfus kayması yaşanmaktadır.Çiftçinin en önemli girdi kalemleri olan tohum, gübre, mazot ve ilaç neredeyse her gün zamlanmaktadır. Hal böyle olunca doğal olarak çiftçi kara kara düşünmeye başladı. Tarlasını ekip biçse aldığı mahsul yaptığı masrafları karşılamayacak, tarlasını boş bıraksa yıllardır ekip biçtiği atadan babadan kalma toprağını ekemediği için kendinden utanacak durma gelecek. Hal böyle olunca çiftçi üretimden vaz geçecek noktaya geldi. Üreterek geçimini sağlayamadığı için başka işlere yönelmeye başladılar. Zaten ülkemizde gençler tarımda yer almıyor haklı olarak. Dolayısıyla belli bir yaşın üstündeki üreticilerimiz tarıma devam etmekte, ama neredeyse her gün zam üstüne zam gelince bu kesimde tarımdan uzaklaşmaya başladı.

Genç kuşaklar, tarım sektöründe düzenli bir gelir, sosyal güvence ve gelecek göremedikleri için büyük kentlere göç etmektedir. Kırsal alanlarda yaşam standartlarının yetersizliği, tarımın belirsizliği ve meşakkatli yapısı, ülkemizde gençlerin farklı sektörlere yönelmesine yol açmaktadır. Bunun sonucunda tarımdaki ortalama yaş yükselmekte, üretim geleneksel ve verimsiz metotlara sıkışmaktadır.Hal böyle olunca üretici tarımda uzaklaşmakta ve ne yazık ki çiftçinin nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya gelmiş bulunmaktadır. Dolayısıyla çiftçinin ve üreticinin tarımdan uzaklaşması demek, bizi gelecekte nelerin beklediğini siz düşünün artık. Çiftçinin tarımdan uzaklaşması demek kıtlık demek, gıda krizi demek ve kaos demektir. Bunun önlemi acilen alınmazsa gelecekte çok daha büyük felaketler ile karşı karşıya kalabiliriz.

Bizim ülke olarak çiftçinin değerini bilmemiz gerekmektedir. Hükümet hala bunun farkında olmasa da çiftçi işini bırakıyor, tarımdan-üretimden, yıllardır alın teri döktüğü toprağından uzaklaşıyor. Bunun önlemi bir an önce alınmalı ve hükümetin çiftçiye gerekli destekleri vermesi gerekmektedir. Aksi takdirde bir bakmışsın köyler boş, tarlalar boş ve ekmek yok. Bu durumun başka bir çözüm yolu yok. Tarım şakaya gelmez ve kesinlikle ihmal edilmemeli. Aksi takdirde yaratacağı sonuçları hepimiz biliyoruz. Hala vaktimiz varken hala yiyecek ekmek buluyorken bunun farkına varmamız ve gerekli önlemleri acilen almamız gerekmektedir. Tarıma memleket meselesi olarak bakılmalı ve stratejik bir mesele olduğu unutulmamalıdır. Bir ülke ne kadar üretiyorsa o kadar güçlüdür demektir. Üretmeden nasıl olsa dışardan ithal ederek ihtiyacımı karşılıyorum mantığıyla hiç bir ulus başarıya ulaşamamıştır. Memleket toprağıyla ve ürettiğiyle memlekettir. Gelecekte sırtını tarıma ve üretime dayayan ülkeler dünyaya hükmedeceklerdir. Tarımdan ve üretimden uzak ve ithal gıdaya bağlı milletler ise yok olup gideceklerdir.

Vakit kaybetmeden çiftçiye gerekli destekler yapılmalı ve köyüne ve toprağına geri dönüşü sağlanmalıdır. Özellikle genç nüfusu tarıma dahil edecek projeler hazırlanmalı ve gerekli desteklemeler yapılmalıdır. Ülkede ekilmedik bir karış toprak kalmayacak mantığıyla projeler hazırlanmalı ve adeta bir tarım ve üretim seferberliği başlatılmalıdır. Aksi takdirde yarın çok geç olabilir, buğday ekecek çiftçi bulamayabilirsiniz.

Bereketli ürünleriniz olsun.