K’AÇMALI BATAK

  “Çanakkale kadar ünlü olacağız” dedikçe ayaklarımız yerden kesiliyor. “Milli Park”  ilan edildikten sonra pespembe bir dünyanın içine balıklama dalıverdik. Biz bu yolda neler yaparız, devlet ne kadar arkamızda durur bilmiyoruz, herşeyi zaman gösterecek. Bugün için atılan adımlar iyi, ama zamanla soğur, savsaklanır, unutulur ise pembesi biter, bir avuç tozu kalır elimizde.
    Bu işin en önemli ayağını biz oluşturuyoruz elbette. Biz ne kadar bu davaya sarılıp, sadık kalacağız, ne kadar koşturup dört elle sarılacağız, bütün mesele burada. Biz ellerimizdekileri değerlendiremeyenlerdeniz maalesef. Geçmiş bunu gösteriyor, gelecek ne gösterecek Allah bilir?
    Cimcime Sultan bizim kaplıcalarımızın doğuş efsanesindeki en önemli figür. Yıllardır kahve köşelerinde anlatıp durmaktan gayrı ne yaptık, Cimcime Sultan’ı Türkiye’ye nasıl tanıttık, bu uğurda hangi çalışmaları yaptık?.. Koskoca bir sıfır. Bir türbe ile herşey bitti zannettik. Oysa devasa bir efsane Cimcime Sultan ama, bizden başka tanıyan bilen yok. Çocukluğumda Susam Sokağı diye bir çocuk animasyon programı vardı, oradaki ipten örgülü saçlı, basmadan yapılmış kukla Cimcime, bizim Cimcime Sultan’dan daha meşhur, Türkiye çapında.
    Türkiye’nin herhangi bir yerinde “Cimcime Sultan kim” diye sorsak, onlar da “Hangi dizide oynadı bu sultan, Muhteşem Yüzyılda mı?” diye sorarlar. Şarkıcı Nadide Sultan’ı herkes tanırda Cimcime Sultan’ı sorsan, şakıyan diller lal olur.
    Yine tarihe göre Hayme Ana bize ismimizi veren, Osmanlı’nın kurulmasındaki baş kahramanlardan birisi. Her hafta televizyonlarda Ertuğrul dizisinde “Hayme Ana aşağı, Hayme Ana yukarı”, ama bu Hayme Ana bir türlü Haymana’ya gelipte kulağımıza Haymana ismini üflemiyor. Biz Hayme Ana’ya küsmüşüz, onun haberi yok. Dizide hayırsız evlat Ertuğrul da bir gün tutup anasını atının terkisine atıp Haymana’ya getirmiyor, varsa yoksa Moğollar’la savaş dur. Oysa dizide de olsa Hayme Ana buralara bir gelse, sevinçten biz dalarız Moğollara, perişan ederiz alayını.
  Elimizdeki su dünya ikincisi. Ancak interneti açın, kaplıcalarla ilgili herhangi bir siteye girin “Haymana” ya en sonlarda, ya hiç yok.  Hani biz dünya ikincisiydik? Dünya’nın bilmem kaç bin ışık yılı uzaklıktaki gezegenden haberleri var, bizden yok. Orada su buluyorlar, Haymana’daki suyu yok sayıyorlar. Yarın NASA’daki astronotun kulunçları ağrısa, şifası bizde. Ama onlar illa uzayda fezada bulacaklar devayı. Bırak dünyayı Türkiye bilmiyor, onuda geçtik valla Ankara’da birine sorsanız, eşekten düşmüş karpuz gibi şaşırıyor;”Haymana da kaplıca mı varmış…hadi lenn” diye.
   Kısacası biz tanıtımda, kendimizi anlatmada, reklamda, pazarlamada, orta ikiden terk gibi birşeyiz. Karneler kırık dolu, sınıfta tek ayak bekleme cezası almışlığımızın haddi hesabı yok. O nedenle bu “Milli Park”, “Çanakkale kadar meşhur olma” hayali falan çok ince detaylar. Sonra bir yerden sonra hemen sıkılıveriyoruz. İstiyoruz ki, bugün millet Haymana’ya dolsun, taşsın, aksın, coşsun. Sabırsız milletiz vesselam.  Dükkanı açar bekleriz, baktık kimse gelmiyor, çırağı göz kulak olmaya bırakıp “açmalı batak” oynamaya gideriz. Sonuç kaytarmak yani, kaçmalı batak. Sormayız ki, millet neden gelmiyor, niye bize değilde Kızılcahamam’a Afyon’a keselenmeye giderler. Acaba nerde hata yapıyoruz, tanıtımımız mı eksik, esnaflığımızda mı bir çapanoğlu var. “On dönüm bostan, yan gel yat Osman” en sevdiğimiz atasözümüz olmuş.
  O nedenle devlet bir yaparsa, biz üstüne on koymalıyız. Koyarmıyız? Siz “İnşallah” deyin, biz “Maşallah” diyelim, onlar “Desturr..” çeksinler, gazamız mübarek ola.
HAFTANIN SÖZÜ: Göbekler perçin olmuş, hava geçmez aradan, bozulmayacak insan mı var, sen haber ver paradan.
HAFTANIN HABERİ:   İlkokula başladığında doktor olmayı düşünen E.Ç (6) ilk dönem karnesindeki 4 zayıfı görünce kaportacılıkta karar kıldı.
SAYGILARIMLA