“ADAM” DEĞİL ÜLKE KAZANSIN

  Seçim startı verildi. Yaklaşık 2 ay sonra seçimi kazananı veya kaybedeni konuşacağız. Bu ülke siyaseti ile birlikte ilçemiz siyasetini de yakından ilgilendiren durum. Seçim sonucuna göre de 2024 yılı Haymana yerel seçimlerinin analizini daha iyi yapabileceğiz.
  Seçimin sonuçlanacağı 15 Mayıs’ta kim kazanırsa kazansın, aslında dolap beygiri gibi bir sürece gireceğiz. “O kazandı bundan sonra Türkiye bu hale gelecek. Ya da öteki kazandı halimiz nice olacak” diye kısır, faydasız ve anlamsız bir tatışmanın tam ortasında saf tutacağız.
  Mesele Erdoğan’ın ya da Kılıçdaroğlu’nun, veya bir başkasının kazanıp kaybetmesi değil. Kişilere dayalı bir siyasetin berbat bir hali Türkiye’de durum. Bizim şahıslara dayanmayan bir sisteme ihtiyacımız var. Bir sistem ülkesi olduktan sonra kimin kazandığı ya da kaybettiği çokta önemli olmamalı, olmayacak. Makine gibi işleyen bir sistem kurduktan sonra kazanan ülke, kaybetmeyen de yine ülke olmalı.
  “Erdoğan kazandı uçacağız, Kılıçdaroğlu kazandı yanacağız” diye yıllarımız heba olmamalı. Ülke olarak liyakati, hukuğu, adaleti, demokrasiyi tam olarak amasız, fakatsız, lakinsiz uygulayın, hep kazanan Türkiye olacaktı.
  Bakın ABD’ye. Vizyonsuz Baba oğul Bush’lar geldi, deli ya da çılgın Trump geldi, şimdi deyim yerindeyse bunak bir Biden var. Ama kim ne derse desin ABD hala ekonomik, askeri ve stratejik olarak en güçlü ülke. Çünkü kişiler değişse de sistem ya da taşlar yerinden oynamıyor.
  Angela Merkel Almanya tarihinin en başarılı başkanlarından birisi. “ben gidersem Almanya hapı yutar” deyip koltuğa yapışmadı. Günü geldi, veda etti gitti. Almanya yine aynı Almanya. Sanayi devi kaldığı yerden büyümesine devam ediyor.
  İngiltere’ye Hint asıllı Rishi Sunak başbakan seçildi. Kimse “Lan biz Angola Sakson bir milletiz. Bu Hintli bizi perişan eder” demedi. Çünkü tıkır tıkır işleyen bir sistem ülkesi. Kimin kazandığı umurlarında bile değil. Çünkü biliyorlarki kim olursa olsun İngiliz gibi yönetmek zorunda. Yoksa o saat kapının önüne konur.
  Bizde halk olarak, vatandaş olarak, ülke olarak hukuğa, adalete, demokrasiye ve elbette liyakate halel getirmeyen, ya da getirtmeyen bir sistem ülkesi olamaz isek, Atatürk, ya da Fatih Sultan Mehmet gelse burnumuz pislikten kurtulmaz.
  Diyelim Erdoğan kazandı. Sırf fikriyatı bizden diye ilahiyatçıyı TÜBİTAK gibi bir kurumun başına getiremeyecek mesela. Ya da Kılıçdaroğlu galip geldi. O da sırf Atatürk’çü diye aynı uygulamayı yapmayacak. Şeffaf, usulune uygun, kanun, hukuk ve elbette hep altını çizdiğimiz liyakatle görev dağılımı yapacak. Yapmadığı zaman önce kanun, sonra halk dikilecek karşısına “Ne oluyoruz, hak edeni hak ettiğine vereceksin” diyecek ve hesabını soracak. Çünkü adalet ve hak herkese kesinlikle birgün lazım. “Bana dokunmayan yılanın ömrü çok olsun” diye diye yerimizde sayıp duruyoruz.
  Dediğim gibi bizi kurtaracak olan diğer gelişmiş ülkeler gibi önce sistemli bir ülke olmaktır. Kişilere dayalı bir yönetim ile kimi seçersek seçelim gideceğimiz mesafe bir arpa boyu yol.
  Bu sistematik elbette yerelde de geçerli. Bir yıl sonra seçeceğimiz belediye başkanında da kişilere dayalı bir yönetimle “devam” dersek, 50 yıldır ülkelerinin başında olupta geri kalmışlıkta son sıraları kimseye kaptırmayan Ortadoğu ülkeleri gibi apışıp kalırız.
  Karar sizin; ya gelişmiş, sistemini rayına oturmuş ve dünya da her yönden lider ülkelerden biri olacağız. Ya da “Amann başımızdan bu giderse tarumar oluruz” diye diye başa dönüp duracağız.