ELLERE VAR BİZE YOK

Ülkede her şey var ama almak yasak. Bu nasıl oluyor? Valla memleket bizim olunca bal gibi oluyor.

Mesela en modern ve son teknoloji cep telefonları dünya ile aynı anda Türkiye’ye geliyor. Ama alıp cebinize koyduğunuzda bizi yönetenler “Ulan cebinde akıllı telefon nasıl olur. Demek ki sen fakir falan değilsin” diye bir güzel haşlıyor. 

Gelelim şimdi akıllı telefon taşımak “zenginlik mi mecburiyet mi” meselesine. Dünya öyle bir hal aldı ki, akıllı telefonun olmadan yapacağın hiçbir iş yok. Olmayanı dövüyorlar. Neredeyse tüm resmi veya özel işlemlerin artık internet ve dolayısı ile cep telefonlarından yapılıyor. Misal HES kodu almadan çiş yapmaya bile gidemiyorsun. Onu nereden alacaksın? Ya telefondan, ya da bilgisayardan. Yani ekmek-su gibi tüm herkeste olması gerek ve artık lüks değil ihtiyaç. Ama bir siyasi cebindeki telefonu görünce Kabe’de şeytan görmüş gibi atarlanıyor; “Madem cep telefonun var o halde her şeyin tamam. Ağlama zırlama”

Veya başını sokacak bir evin varsa da aynı durum söz konusu. Ömrün boyunca kıt kanaat biraz birikim yapıp ev aldığın zaman, “Vay senin nasıl evin olur” ile başlayan başa kakmalar gırla gidiyor. Mağarada yaşayıp taşı taşa sürtüp ateş yaksak keyiflerinden geçilmeyecek.

Ya da ayağını yerden kessin diye aldığın herhangi bir araba yine siyasilerin nazarında en büyük kabahat. “Altında bilmem kaç bin liralık araban var hala bir şeyler istiyorsun” diye babandan duymadığın azarı onlardan duyuyorsun. Neredeyse yakana yapışıp iki de tokat atacak. 

Onlara çok normal hatta “hak” olan son model arabalar, ultra lüks villalar, son model telefonlar sıradan vatandaşta olunca en büyük kabahat. İstiyorlar ki normal vatandaş sürünsün, perişan olsun. Ne evi olsun ne arabası. Hatta kıçı kırık bir telefonu dahi olmasın. Hatta hiçbir şeyi olmasın ki onların verdikleriyle kıt kanaat geçin, onlara muhtaç ol, sürekli ellerine bak. 

Evin, araban, telefonun varsa seni dünyanın en varlıklı ve mutlu insanı  zannediyorlar. Bunların varsa daha çok özgürlük, eşit eğitim hakkı, daha iyi bir yaşam kısacası başka hiçbir şey isteme hakkın olmasın. Sus, kanaat et, elindekiyle veya onlar ne verirlerse yetin, kapat çeneni, konuşma, muhalefet etme otur oturduğun yerde.

Yani teknolojinin veya modern çağın nimetlerinden faydalanırken yakalanırsak “yatağına işemiş İnek Şaban” gibi mahcup ve suçlu hissettiriyorlar bizleri. Tuvalet kağıdı kullanırken yakalansak taş, yaprak kullanmıyoruz diye suçlanacağız neredeyse.

Kurban olduğum memleketimde her şey var. Ama biri bile sende olsa en birinci düşmanın seni yönetenler oluyor.

HAFTANIN SÖZÜ: Sahip olduğunuz servet, bizden çaldıklarınızdır.!